gród

See also: grod and Grod

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *gȏrdъ.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɡrut/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ut
    • Syllabification: gród
    • Homophone: grud

    Noun

    gród m inan (diminutive gródek)

    1. stronghold, walled place
    2. (archaic) city, town

    Declension

    Declension of gród
    singular plural
    nominative gród grody
    genitive grodu grodów
    dative grodowi grodom
    accusative gród grody
    instrumental grodem grodami
    locative grodzie grodach
    vocative grodzie grody

    Derived terms

    References

    1. ^ Brücker Aleksander (1927), Słownik etymologiczny języka polskiego‎[1] (in Polish): “Prasłowo; przestawione u nas z *gord”

    Further reading

    • “gród”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “gród”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)