gorycz

Polish

Alternative forms

Etymology

Inherited from Old Polish gorycz, from Proto-Slavic *gorьčь, nominalization of *gorьkъ (“bitter”). Compare Kashubian gòrëcz and Russian го́речь (górečʹ).

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈɡɔ.rɘt͡ʂ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔrɘt͡ʂ
  • Syllabification: go‧rycz

Noun

gorycz f (diminutive goryczka)

  1. bitterness, bitter (quality of being bitter in taste)
    Synonym: gorzkość
  2. a bitter-tasting substance
  3. (figurative) bitterness (emotion), sadness or acrimony
    Synonym: rozgoryczenie

Declension

Declension of gorycz
singular plural
nominative gorycz gorycze
genitive goryczy goryczy
dative goryczy goryczom
accusative gorycz gorycze
instrumental goryczą goryczami
locative goryczy goryczach
vocative goryczy gorycze

Derived terms

nouns
  • goryczak
  • goryczel
  • gorycznik
  • ostatnia kropla goryczy
phrases
  • czara goryczy przelała się
verbs
adjectives

Further reading

  • “gorycz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “gorycz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
  • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “GORYCZ”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]