gonfalonier

English

Etymology

From Middle English gonfalonier, from Old French gonfalonier.

Pronunciation

  • Rhymes: -ɪə(ɹ)

Noun

gonfalonier (plural gonfaloniers)

  1. One who bears the gonfalon.
  2. An official, particularly a chief magistrate of a mediaeval Italian republic; the bearer of the republic's gonfalon.

Synonyms

Derived terms

Translations

French

Etymology

Inherited from Middle French gonfalonier, from Old French gonfalonier.

Pronunciation

  • IPA(key): /ɡɔ̃.fa.lɔ.nje/
  • Audio (France (Somain)):(file)

Noun

gonfalonier m (plural gonfaloniers)

  1. alternative spelling of gonfalonnier

Further reading

Old French

Alternative forms

Etymology

From gonfanon.

Noun

gonfalonier oblique singular, m (oblique plural gonfaloniers, nominative singular gonfaloniers, nominative plural gonfalonier)

  1. gonfalonier

Descendants

  • French: gonfalonier, gonfalonnier
  • → Middle English: gonfalonier

References

Romanian

Etymology

    Borrowed from Italian gonfaloniere.

    Noun

    gonfalonier m (plural gonfalonieri)

    1. gonfalonier

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative gonfalonier gonfalonierul gonfalonieri gonfalonierii
    genitive-dative gonfalonier gonfalonierului gonfalonieri gonfalonierilor
    vocative gonfalonierule gonfalonierilor

    References

    • gonfalonier in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN