gniazdownik

Polish

gniazdowniki

Etymology

    From gniazdo + -ownik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɡɲazˈdɔv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: gniaz‧dow‧nik

    Noun

    gniazdownik m pers (female equivalent gniazdowniczka)

    1. (colloquial, sociology) boomerang kid, parasite single (young adult who has moved back into the parental home after a period of independence)
      Synonym: bamboccione

    Declension

    Declension of gniazdownik
    singular plural
    nominative gniazdownik gniazdownicy, gniazdowniki1
    genitive gniazdownika gniazdowników
    dative gniazdownikowi gniazdownikom
    accusative gniazdownika gniazdowników
    instrumental gniazdownikiem gniazdownikami
    locative gniazdowniku gniazdownikach
    vocative gniazdowniku gniazdownicy

    1Deprecative.

    Noun

    gniazdownik m animal

    1. (ornithology) altricial young bird, nestling
      Coordinate term: zagniazdownik
    2. (falconry) eyas (young hawk or falcon in the nest, or that has not yet fledged, especially one that will be trained for falconry)
      Synonyms: gniezdnik, gnieźnik

    Declension

    Declension of gniazdownik
    singular plural
    nominative gniazdownik gniazdowniki
    genitive gniazdownika gniazdowników
    dative gniazdownikowi gniazdownikom
    accusative gniazdownika gniazdowniki
    instrumental gniazdownikiem gniazdownikami
    locative gniazdowniku gniazdownikach
    vocative gniazdowniku gniazdowniki
    adjectives
    • gniazdowy
    nouns
    verbs
    • gniazdować impf

    Further reading

    • “gniazdownik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “gniazdownik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • gniazdowniki in PWN's encyclopedia
    • gniazdownik at Obserwatorium językowe Uniwersytetu Warszawskiego