giweldig
Old Dutch
Etymology
From giwalt (“power, violence”) + -ig.
Adjective
giweldig
Inflection
Declension of giweldig (a-stem)
| strong declension | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| case | masculine | feminine | neuter | plural | ||
| nominative | giweldig | giweldig | giweldig | giweldiga, giweldige | ||
| accusative | giweldigan, giweldigen | giweldiga | giweldig | giweldiga, giweldige | ||
| genitive | giweldiges | giweldigero | giweldiges | giweldigero | ||
| dative | giweldigin, giweldigemo | giweldigero | giweldigin, giweldigemo | giweldigon | ||
| weak declension | ||||||
| case | masculine | feminine | neuter | plural | ||
| nominative | giweldigo | giweldiga | giweldiga | giweldigon | ||
| accusative | giweldigon | giweldigon | giweldiga | giweldigon | ||
| genitive | giweldigin | giweldigon | giweldigin | giweldigono | ||
| dative | giweldigin | giweldigon | giweldigin | giweldigon | ||
Descendants
- Middle Dutch: geweldich
- Dutch: geweldig
- Javindo: geweldeg
- Petjo: haweldih
- Dutch: geweldig
References
- “giweldig”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012