giudic
Aromanian
Alternative forms
- giudicu
Etymology
From Latin jūdicō, iūdicō. Compare Romanian judeca, judec.
Verb
giudic (third-person singular giudicã, participle giudicatã)
- to judge
Conjugation
| long infinitive | giudicari, giudicare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | giudicãnda | ||||||
| past participle | giudicatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | giudic, giudicu | giudits, giuditsã | giudicã | giudicãm, giudicãmu | giudicats, giudicatsã, giudicatsi | giudicã |
| imperfect | giudicam | giudicai | giudica | giudicam | giudicats, giudicatsi | giudica | |
| simple perfect | giudicai | giudicash, giudicashi | giudicã | giudicãm | giudicat | giudicarã | |
| conditional | present | s-giudicarim | s-giudicari, s-giudicarishi | s-giudicari, s-giudicare | s-giudicarim | s-giudicarit | s-giudicari, s-giudicare |
| subjunctive | present | s-giudic, s-giudicu | s-giudits, s-giuditsã | s-giuditsi, s-giuditse | s-giudicãm, s-giudicãmu | s-giudicats, s-giudicatsã, s-giudicatsi | s-giuditsi, s-giuditse |
| imperative | present | — | giudicã | — | — | giudicats, giudicatsã, giudicatsi | — |
Related terms
- giudets
- giudicari, giudicare
- giudicat
- giudicatã
- giudicãtor
- prigiudic