gilotyniarz

Polish

Etymology

    From gilotyna + -arz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɡi.lɔˈtɘ.ɲaʂ/
    • Rhymes: -ɘɲaʂ
    • Syllabification: gi‧lo‧ty‧niarz

    Noun

    gilotyniarz m pers

    1. (law) guillotiner (an executioner who uses the guillotine)

    Declension

    Declension of gilotyniarz
    singular plural
    nominative gilotyniarz gilotyniarze
    genitive gilotyniarza gilotyniarzy, gilotyniarzów1
    dative gilotyniarzowi gilotyniarzom
    accusative gilotyniarza gilotyniarzy, gilotyniarzów1
    instrumental gilotyniarzem gilotyniarzami
    locative gilotyniarzu gilotyniarzach
    vocative gilotyniarzu gilotyniarze

    1Rare.

    Further reading