gilaz
Old High German
Etymology
From Proto-Germanic *galētą.
Noun
gilāȥ m or n
Declension
As a masculine noun
| case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gilāȥ | gilāȥā, gilāȥa |
| accusative | gilāȥ | gilāȥā, gilāȥa |
| genitive | gilāȥes | gilāȥo |
| dative | gilāȥe | gilāȥum |
| instrumental | gilāȥu | — |
As a neuter noun
| case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | gilāȥ | gilāȥ |
| accusative | gilāȥ | gilāȥ |
| genitive | gilāȥes | gilāȥo |
| dative | gilāȥe | gilāȥum |
| instrumental | gilāȥu | — |
Descendants
- Middle High German: gelāȥ
- German: Gelass
References
- Köbler, Gerhard (2014), “gilaz”, in Althochdeutsches Wörterbuch[1] (in German), 6th edition