giælda

Old Swedish

Alternative forms

Etymology

From Old Norse gjalda, from Proto-Germanic *geldaną.

Verb

giælda

  1. to pay
  2. to suffice as payment

Conjugation

Conjugation of giælda (strong)
present past
infinitive giælda —
participle giældandi, giældande guldin
active voice indicative subjunctive imperative indicative subjunctive
iæk giælder giældi, giælde — galt guldi, gulde
þū giælder giældi, giælde gælt *galst guldi, gulde
han giælder giældi, giælde — galt guldi, gulde
vīr giældum, giældom giældum, giældom giældum, giældom guldum, guldom guldum, guldom
īr giældin giældin giældin guldin guldin
þēr giælda giældin — guldu, guldo guldin
mediopassive voice indicative subjunctive imperative indicative subjunctive
iæk giælds giældis, giældes — galts guldis, guldes
þū giælds giældis, giældes — *galsts guldis, guldes
han giælds giældis, giældes — galts guldis, guldes
vīr giældums, -oms giældums, giældoms — guldums, guldoms guldums, guldoms
īr giældins giældins — guldins guldins
þēr giældas giældins — guldus, guldos guldins

Descendants

  • Swedish: gälla, gälda