gherdan
Romanian
Etymology
Borrowed from Ottoman Turkish كردان (gerdan, “neck”), from Persian گردن (gardan).
Noun
gherdan n (plural gherdane)
- (dated) necklace
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | gherdan | gherdanul | gherdane | gherdanele |
| genitive-dative | gherdan | gherdanului | gherdane | gherdanelor |
| vocative | gherdanule | gherdanelor | ||