gewelddadig

Dutch

Etymology

From geweld (“violence”) +‎ daad (“deed”) +‎ -ig (“-y”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ɣəʋɛlˈdaːdəx/
  • Audio:(file)

Adjective

gewelddadig (comparative gewelddadiger, superlative gewelddadigst)

  1. violent

Adverb

gewelddadig

  1. violently

Declension

Declension of gewelddadig
uninflected gewelddadig
inflected gewelddadige
comparative gewelddadiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial gewelddadig gewelddadiger het gewelddadigst
het gewelddadigste
indefinite m./f. sing. gewelddadige gewelddadigere gewelddadigste
n. sing. gewelddadig gewelddadiger gewelddadigste
plural gewelddadige gewelddadigere gewelddadigste
definite gewelddadige gewelddadigere gewelddadigste
partitive gewelddadigs gewelddadigers —

Antonyms