germanic

See also: Germanic and germànic

English

Etymology

    From germanium + -ic.

    Pronunciation

    • (UK) IPA(key): /d͡ʒɜːˈmæn.ɪk/
      • Audio (Southern England):(file)
    • (US) IPA(key): /d͡ʒɝˈmæn.ɪk/

    Adjective

    germanic (not comparable)

    1. Of or containing germanium.
    2. Containing germanium with a valence of 4.

    Derived terms

    Anagrams

    Occitan

    Etymology

    (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

    Pronunciation

    Adjective

    germanic m (feminine singular germanica, masculine plural germanics, feminine plural germanicas)

    1. Germanic

    Further reading

    • Diccionari General de la Lenga Occitana‎[1], L’Academia occitana – Consistòri del Gai Saber, 2008-2026, page 349

    Romanian

    Etymology

    Borrowed from French germanique, from Latin germanicus. By surface analysis, german +‎ -ic.

    Pronunciation

    • IPA(key): /d͡ʒerˈma.nik/

    Adjective

    germanic m or n (feminine singular germanică, masculine plural germanici, feminine/neuter plural germanice)

    1. Germanic

    Declension

    Declension of germanic
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite germanic germanică germanici germanice
    definite germanicul germanica germanicii germanicele
    genitive-
    dative
    indefinite germanic germanice germanici germanice
    definite germanicului germanicei germanicilor germanicelor

    Further reading