gensyn
Danish
Etymology
From gen- (“re-”) + syn (“sight”)
Noun
gensyn n (singular definite gensynet, plural indefinite gensyn)
Declension
| neuter gender |
singular | plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | gensyn | gensynet | gensyn | gensynene |
| genitive | gensyns | gensynets | gensyns | gensynenes |
Derived terms
See also
References
- “gensyn” in Den Danske Ordbog