geminacja

See also: geminacją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin geminātiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɡɛ.miˈna.t͡sja/
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: ge‧mi‧na‧cja

    Noun

    geminacja f

    1. (phonetics) gemination (a phenomenon when a consonant is pronounced for an audibly longer period of time than is done normally)
      Synonym: podwojenie

    Declension

    Declension of geminacja
    singular plural
    nominative geminacja geminacje
    genitive geminacji geminacji, geminacyj1
    dative geminacji geminacjom
    accusative geminację geminacje
    instrumental geminacją geminacjami
    locative geminacji geminacjach
    vocative geminacjo geminacje

    1Archaic.

    Further reading

    • “geminacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)