gecigan
Old English
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /jeˈt͡ʃi͜yː.jɑn/
Verb
ġeċīġan (Late West Saxon)
- alternative form of ġeċīeġan
Conjugation
Conjugation of ġeċīġaneġan (weak, class 1)
| infinitive | ġeċīġaneġan | ġeċīġaneġenne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | ġeċīġaneġe | ġeċīġaneġde |
| second person singular | ġeċīġaneġest, ġeċīġaneġst | ġeċīġaneġdest |
| third person singular | ġeċīġaneġeþ, ġeċīġaneġþ | ġeċīġaneġde |
| plural | ġeċīġaneġaþ | ġeċīġaneġdon |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | ġeċīġaneġe | ġeċīġaneġde |
| plural | ġeċīġaneġen | ġeċīġaneġden |
| imperative | ||
| singular | ġeċīġaneġ | |
| plural | ġeċīġaneġaþ | |
| participle | present | past |
| ġeċīġaneġende | ġeċīġaneġed | |