geandweard
Old English
Etymology
From ġe- + andweard (“present”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈjæ͜ɑn.dwæ͜ɑrd/, [ˈjæ͜ɑn.dwæ͜ɑrˠd]
Adjective
ġeandweard
Declension
Declension of ġeandweard — Strong
| Singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|---|---|---|
| Nominative | ġeandweard | ġeandweard | ġeandweard |
| Accusative | ġeandweardne | ġeandwearde | ġeandweard |
| Genitive | ġeandweardes | ġeandweardre | ġeandweardes |
| Dative | ġeandweardum | ġeandweardre | ġeandweardum |
| Instrumental | ġeandwearde | ġeandweardre | ġeandwearde |
| Plural | Masculine | Feminine | Neuter |
| Nominative | ġeandwearde | ġeandwearda, ġeandwearde | ġeandweard |
| Accusative | ġeandwearde | ġeandwearda, ġeandwearde | ġeandweard |
| Genitive | ġeandweardra | ġeandweardra | ġeandweardra |
| Dative | ġeandweardum | ġeandweardum | ġeandweardum |
| Instrumental | ġeandweardum | ġeandweardum | ġeandweardum |
Declension of ġeandweard — Weak
| Singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|---|---|---|
| Nominative | ġeandwearda | ġeandwearde | ġeandwearde |
| Accusative | ġeandweardan | ġeandweardan | ġeandwearde |
| Genitive | ġeandweardan | ġeandweardan | ġeandweardan |
| Dative | ġeandweardan | ġeandweardan | ġeandweardan |
| Instrumental | ġeandweardan | ġeandweardan | ġeandweardan |
| Plural | Masculine | Feminine | Neuter |
| Nominative | ġeandweardan | ġeandweardan | ġeandweardan |
| Accusative | ġeandweardan | ġeandweardan | ġeandweardan |
| Genitive | ġeandweardra, ġeandweardena | ġeandweardra, ġeandweardena | ġeandweardra, ġeandweardena |
| Dative | ġeandweardum | ġeandweardum | ġeandweardum |
| Instrumental | ġeandweardum | ġeandweardum | ġeandweardum |
Further reading
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “ge-andweard”, in An Anglo-Saxon Dictionary (in Old English), second edition, Oxford: Oxford University Press.
- Angus Cameron, Ashley Crandell Amos, Antonette diPaolo Healey, editors (2024), “ge·and-weard”, in Dictionary of Old English: A to Le
, Toronto: University of Toronto, →OCLC.