gapowicz

Polish

Etymology

    From gapa + -owicz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɡaˈpɔ.vit͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvit͡ʂ
    • Syllabification: ga‧po‧wicz

    Noun

    gapowicz m pers (female equivalent gapowiczka)

    1. fare dodger (passenger without a ticket)
    2. gawker, gaper, mindless onlooker, rubbernecker
      Synonym: gap

    Declension

    Declension of gapowicz
    singular plural
    nominative gapowicz gapowicze
    genitive gapowicza gapowiczów
    dative gapowiczowi gapowiczom
    accusative gapowicza gapowiczów
    instrumental gapowiczem gapowiczami
    locative gapowiczu gapowiczach
    vocative gapowiczu gapowicze

    Further reading

    • “gapowicz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “gapowicz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)