gül

See also: Appendix:Variations of "gul"

English

Noun

gül (plural güls)

  1. Alternative form of gul.

Anagrams

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic ҝүл
Arabic classical sp گل
modern Iranian sp گۆل

Pronunciation

  • IPA(key): [ɟyl], [ɟ͡ʝyl]
  • Audio:(file)
  • Audio (Baku):(file)

Etymology 1

    Borrowed from Classical Persian گُل (gul, “flower”).

    Noun

    gül (definite accusative gülü, plural güllər)

    1. flower
      Synonym: çiçək
    2. rose
    Declension
    Declension of gül
    singular plural
    nominative gülgüllər
    definite accusative gülügülləri
    dative güləgüllərə
    locative güldəgüllərdə
    ablative güldəngüllərdən
    definite genitive gülüngüllərin
    Possessive forms of gül
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) gülüm güllərim
    sənin (“your”) gülün güllərin
    onun (“his/her/its”) gülü gülləri
    bizim (“our”) gülümüz güllərimiz
    sizin (“your”) gülünüz gülləriniz
    onların (“their”) gülü or gülləri gülləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) gülümü güllərimi
    sənin (“your”) gülünü güllərini
    onun (“his/her/its”) gülünü güllərini
    bizim (“our”) gülümüzü güllərimizi
    sizin (“your”) gülünüzü güllərinizi
    onların (“their”) gülünü or güllərini güllərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) gülümə güllərimə
    sənin (“your”) gülünə güllərinə
    onun (“his/her/its”) gülünə güllərinə
    bizim (“our”) gülümüzə güllərimizə
    sizin (“your”) gülünüzə güllərinizə
    onların (“their”) gülünə or güllərinə güllərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) gülümdə güllərimdə
    sənin (“your”) gülündə güllərində
    onun (“his/her/its”) gülündə güllərində
    bizim (“our”) gülümüzdə güllərimizdə
    sizin (“your”) gülünüzdə güllərinizdə
    onların (“their”) gülündə or güllərində güllərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) gülümdən güllərimdən
    sənin (“your”) gülündən güllərindən
    onun (“his/her/its”) gülündən güllərindən
    bizim (“our”) gülümüzdən güllərimizdən
    sizin (“your”) gülünüzdən güllərinizdən
    onların (“their”) gülündən or güllərindən güllərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) gülümün güllərimin
    sənin (“your”) gülünün güllərinin
    onun (“his/her/its”) gülünün güllərinin
    bizim (“our”) gülümüzün güllərimizin
    sizin (“your”) gülünüzün güllərinizin
    onların (“their”) gülünün or güllərinin güllərinin
    Derived terms

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Verb

    gül

    1. second-person singular imperative of gülmək

    References

    • Orucov, Əliheydər, editor (2006), “gül”, in Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti [Explanatory Dictionary of the Azerbaijani Language]‎[1] (in Azerbaijani), 2nd edition, volume 2, Baku: Şərq-Qərb, pages 302-303
    • Məhərrəmova, Şəfiqə Mütəllim qızı (2024), “Терминологический потенциал абсолютных синонимов в азербайджанском языке [Terminological potential of absolute synonyms in the Azerbaijani language]”, in Filologiya Məsələləri‎[2] (in Russian), number 4, AMEA Əlyazmalar İnstitutu, →DOI, →ISSN, page 52 of 52-59

    Turkish

    pembe bir gül

    Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish كل (gül), from Classical Persian گُل (gul, “flower”), from Middle Persian gwl (gul, “rose, flower”), from Old Persian *vr̥dah, Proto-Iranian *wardah. Thus derives from the same etymon as English rose and Arabic وَرْد (ward).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɟyl/

    Noun

    gül (definite accusative gülü, plural güller)

    1. rose
      bir demet gül ― a bundle of roses
    Declension
    Declension of gül
    singular plural
    nominative gül güller
    definite accusative gülü gülleri
    dative güle güllere
    locative gülde güllerde
    ablative gülden güllerden
    genitive gülün güllerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular gülüm güllerim
    2nd singular gülün güllerin
    3rd singular gülü gülleri
    1st plural gülümüz güllerimiz
    2nd plural gülünüz gülleriniz
    3rd plural gülleri gülleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular gülümü güllerimi
    2nd singular gülünü güllerini
    3rd singular gülünü güllerini
    1st plural gülümüzü güllerimizi
    2nd plural gülünüzü güllerinizi
    3rd plural güllerini güllerini
    dative
    singular plural
    1st singular gülüme güllerime
    2nd singular gülüne güllerine
    3rd singular gülüne güllerine
    1st plural gülümüze güllerimize
    2nd plural gülünüze güllerinize
    3rd plural güllerine güllerine
    locative
    singular plural
    1st singular gülümde güllerimde
    2nd singular gülünde güllerinde
    3rd singular gülünde güllerinde
    1st plural gülümüzde güllerimizde
    2nd plural gülünüzde güllerinizde
    3rd plural güllerinde güllerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular gülümden güllerimden
    2nd singular gülünden güllerinden
    3rd singular gülünden güllerinden
    1st plural gülümüzden güllerimizden
    2nd plural gülünüzden güllerinizden
    3rd plural güllerinden güllerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular gülümün güllerimin
    2nd singular gülünün güllerinin
    3rd singular gülünün güllerinin
    1st plural gülümüzün güllerimizin
    2nd plural gülünüzün güllerinizin
    3rd plural güllerinin güllerinin
    Derived terms

    Further reading

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Verb

    gül

    1. second-person singular imperative of gülmek

    Turkmen

    Other scripts
    Latin gül
    Cyrillic гүл
    Arabic گل

    Etymology

    Borrowed from Classical Persian گُل (gul).

    Noun

    gül (definite accusative güli, plural güller)

    1. flower
      Synonym: çeçek

    Declension

    Declension of gül
    singular plural
    nominative gül güller
    accusative güli gülleri
    genitive gülüň gülleriň
    dative güle güllere
    locative gülde güllerde
    ablative gülden güllerden

    Further reading

    • “gül” in Webonary.org