gón

Waigeo

Verb

-gón (ditransitive)

  1. to promise

Conjugation

Class I conjugation of gón
singular dual paucal plural
1st person inclusive yagón tutagón (a)tútagón tagón
exclusive umagón atúmagón ámagón
2nd person nyagón mumagón matúmagón magón
3rd person animate nagón ulagón atúlagón lagón
inanimate anagón sinagón

References

  • Arnold, Laura (2018), Grammar of Ambel, an Austronesian language of Raja Ampat, west New Guinea (PhD thesis)‎[1]