futilitas

Latin

Alternative forms

Etymology

    From fūtilis (“futile”) + -tās.

    Pronunciation

    Noun

    fūtilitās f (genitive fūtilitātis); third declension

    1. worthlessness, futility

    Usage notes

    Not attested in this spelling in Classical Latin.

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative fūtilitās fūtilitātēs
    genitive fūtilitātis fūtilitātum
    dative fūtilitātī fūtilitātibus
    accusative fūtilitātem fūtilitātēs
    ablative fūtilitāte fūtilitātibus
    vocative fūtilitās fūtilitātēs

    References

    • “futilitas”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “futilitas”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers