fruntar
Romanian
Etymology
Inherited from Latin frontale or Vulgar Latin *frontārius.
Noun
fruntar n (plural fruntare)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | fruntar | fruntarul | fruntare | fruntarele |
| genitive-dative | fruntar | fruntarului | fruntare | fruntarelor |
| vocative | fruntarule | fruntarelor | ||