frigea
Old English
Etymology
From frīġ (“man, lord”) + -a (“-er”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈfriː.jɑ/
- Rhymes: -iː.jɑ
Noun
frīġea m
Declension
Weak:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | frīġea | frīġean |
| accusative | frīġean | frīġean |
| genitive | frīġean | frīġeena |
| dative | frīġean | frīġeum |
Further reading
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “frigea”, in An Anglo-Saxon Dictionary, second edition, Oxford: Oxford University Press.