freta

See also: fréta

English

Noun

freta

  1. plural of fretum

Anagrams

Galician

Etymology 1

    Back-formation from fretar (“to rub”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfɾɛta̝/

    Noun

    freta m (plural fretas)

    1. (usually in the plural) rub, rubdown, massage

    References

    Etymology 2

    Verb

    freta

    1. inflection of fretar:
      1. third-person singular present indicative
      2. second-person singular imperative

    Icelandic

    Alternative forms

    Etymology

    From Old Norse freta, frata, from Proto-Germanic *fertaną, from Proto-Indo-European *perd-.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈfrɛːta]
      Rhymes: -ɛːta

    Verb

    freta (weak verb, third-person singular past indicative fretaði, supine fretað)

    1. to fart
      Synonyms: leysa vind, prumpa, reka við

    Conjugation

    freta – active voice (germynd)
    infinitive nafnháttur að freta
    supine sagnbót fretað
    present participle
    fretandi
    indicative
    subjunctive
    present
    past
    present
    past
    singular ég freta fretaði freti fretaði
    þú fretar fretaðir fretir fretaðir
    hann, hún, það fretar fretaði freti fretaði
    plural við fretum fretuðum fretum fretuðum
    þið fretið fretuðuð fretið fretuðuð
    þeir, þær, þau freta fretuðu freti fretuðu
    imperative boðháttur
    singular þú freta (þú), fretaðu
    plural þið fretið (þið), fretiði1
    1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
    fretast – mediopassive voice (miðmynd)
    infinitive nafnháttur að fretast
    supine sagnbót fretast
    present participle
    fretandist (rare; see appendix)
    indicative
    subjunctive
    present
    past
    present
    past
    singular ég fretast fretaðist fretist fretaðist
    þú fretast fretaðist fretist fretaðist
    hann, hún, það fretast fretaðist fretist fretaðist
    plural við fretumst fretuðumst fretumst fretuðumst
    þið fretist fretuðust fretist fretuðust
    þeir, þær, þau fretast fretuðust fretist fretuðust
    imperative boðháttur
    singular þú fretast (þú), fretastu
    plural þið fretist (þið), fretisti1
    1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
    fretaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
    strong declension
    (sterk beyging)
    singular (eintala) plural (fleirtala)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    nominative
    (nefnifall)
    fretaður fretuð fretað fretaðir fretaðar fretuð
    accusative
    (þolfall)
    fretaðan fretaða fretað fretaða fretaðar fretuð
    dative
    (þágufall)
    fretuðum fretaðri fretuðu fretuðum fretuðum fretuðum
    genitive
    (eignarfall)
    fretaðs fretaðrar fretaðs fretaðra fretaðra fretaðra
    weak declension
    (veik beyging)
    singular (eintala) plural (fleirtala)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    nominative
    (nefnifall)
    fretaði fretaða fretaða fretuðu fretuðu fretuðu
    accusative
    (þolfall)
    fretaða fretuðu fretaða fretuðu fretuðu fretuðu
    dative
    (þágufall)
    fretaða fretuðu fretaða fretuðu fretuðu fretuðu
    genitive
    (eignarfall)
    fretaða fretuðu fretaða fretuðu fretuðu fretuðu

    Latin

    Noun

    freta

    1. nominative/accusative/vocative plural of fretum

    Portuguese

    Verb

    freta

    1. inflection of fretar:
      1. third-person singular present indicative
      2. second-person singular imperative

    Spanish

    Verb

    freta

    1. inflection of fretar:
      1. third-person singular present indicative
      2. second-person singular imperative