franko

See also: Franko and franko-

Basque

Pronunciation

  • IPA(key): /franko/ [fraŋ.ko]
  • Rhymes: -anko, -o
  • Hyphenation: fran‧ko

Etymology 1

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Adverb

franko (comparative frankoago, superlative frankoen, excessive frankoegi)

  1. a lot, many
    Synonyms: oso, asko
  2. enough
    Synonyms: aski, nahiko

Determiner

franko (preposed/postposed)

  1. many
    Synonym: asko
Declension
Declension of franko (determiner V-stem)
indefinite
absolutive franko
ergative frankok
dative frankori
genitive frankoren
comitative frankorekin
causative frankorengatik
benefactive frankorentzat
instrumental frankoz
inessive anim. frankorengan
inan. frankotan
locative anim. —
inan. frankotako
allative anim. frankorengana
inan. frankotara
terminative anim. frankorenganaino
inan. frankotaraino
directive anim. frankorenganantz
inan. frankotarantz
destinative anim. frankorenganako
inan. frankotarako
ablative anim. frankorengandik
inan. frankotatik
partitive frankorik
prolative frankotzat
Derived terms
  • frankoki (“abundantly”)
  • frankotan (“often”)
  • frankotasun (“abundance”)

Etymology 2

    Borrowed from Spanish franco.

    Noun

    franko anim or inan

    1. (historical) Frank
    2. (numismatics) franc (former currency of France)
    Declension
    Declension of franko (anim/inan V-stem)
    indefinite singular plural proximal plural
    absolutive franko frankoa frankoak frankook
    ergative frankok frankoak frankoek frankook
    dative frankori frankoari frankoei frankooi
    genitive frankoren frankoaren frankoen frankoon
    comitative frankorekin frankoarekin frankoekin frankookin
    causative frankorengatik frankoarengatik frankoengatik frankoongatik
    benefactive frankorentzat frankoarentzat frankoentzat frankoontzat
    instrumental frankoz frankoaz frankoez frankootaz
    inessive anim. frankorengan frankoarengan frankoengan frankoongan
    inan. frankotan frankoan frankoetan frankootan
    locative anim. — — — —
    inan. frankotako frankoko frankoetako frankootako
    allative anim. frankorengana frankoarengana frankoengana frankoongana
    inan. frankotara frankora frankoetara frankootara
    terminative anim. frankorenganaino frankoarenganaino frankoenganaino frankoonganaino
    inan. frankotaraino frankoraino frankoetaraino frankootaraino
    directive anim. frankorenganantz frankoarenganantz frankoenganantz frankoonganantz
    inan. frankotarantz frankorantz frankoetarantz frankootarantz
    destinative anim. frankorenganako frankoarenganako frankoenganako frankoonganako
    inan. frankotarako frankorako frankoetarako frankootarako
    ablative anim. frankorengandik frankoarengandik frankoengandik frankoongandik
    inan. frankotatik frankotik frankoetatik frankootatik
    partitive frankorik — — —
    prolative frankotzat — — —

    Further reading

    • “franko”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
    • “franko”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

    Cimbrian

    Etymology

    From Italian franco, from French franc (“franc”), a type of currency used in Switzerland and formerly also France, Belgium and Luxembourg. This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

    Noun

    franko m (plural franken)

    1. (Sette Comuni) lira (former currency of Italy)
      Sbéen truun odar viarskh markitten habent gamacht an franken.
      Two Tron liras or forty San Marco liras make one Italian lira.

    Declension

    Declension of franko (4th declension)
    singular plural
    indef. def. noun def. noun
    nominative an dar franko de franken
    accusative an in franken de franken
    dative aname me franken in franken

    References

    • “franko” in Martalar, Umberto Martello; Bellotto, Alfonso (1974), Dizionario della lingua Cimbra dei Sette Communi vicentini, 1st edition, Roana, Italy: Instituto di Cultura Cimbra A. Dal Pozzo

    Esperanto

    Etymology

      Borrowed from French franc.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈfranko/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -anko
      • Syllabification: fran‧ko

      Noun

      franko (accusative singular frankon, plural frankoj, accusative plural frankojn)

      1. (numismatics) franc (former monetary unit of Belgium and France)
      2. (history) Frank (a member of the Frankish tribes)

      Indonesian

      Etymology

      Borrowed from Dutch franco (“with freightages paid by the sender”), from Italian porto (“port, carriage”) +‎ franco (“free”), from French franc (“free; frank; full”), from Middle French franc, from Old French franc (“free, genuine, sincere”), from Late Latin Francus (“a Frank”), from Frankish *Frank (“a Frank”), a name probably taken from Proto-Germanic *frankô, *frakkōn (“spear”). Doublet of prangko.

      Pronunciation

      • (Standard Indonesian) IPA(key): /ˈfranko/ [ˈfran.ko]
      • Rhymes: -anko
      • Syllabification: fran‧ko

      Adjective

      franko (comparative lebih franko, superlative paling franko)

      1. with freightages paid by the sender, free

      Further reading