framcynn
Old English
Alternative forms
- fromcynn, fromcyn
Etymology
From fram- (“from, future”) + cynn (“kin”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈfrɑmˌkynn/, [ˈfrɑmˌkyn]
Noun
framcynn n (nominative plural framcynn)
- (poetic) offspring; progeny; posterity
- c. 750–900 CE, Riddle 83 (Gn. 80), in Frederick Tupper, Jr., editor, Riddles of the Exeter Book (The Albion Series), Boston; New York; Chicago; London: Ginn and Company, published 1910, page 55 of 55–56:
- Frōd wæs mīn fromcynn … biden in burgum, siþþan bǣles weard wera … līfe bewunden, fȳre ġefǣlsad.
- My offspring was wise … settled in towns, after men's watchman of the fire … hemmed in by live, cleansed by fire.
Declension
Strong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | framcynn | framcynn |
| accusative | framcynn | framcynn |
| genitive | framcynnes | framcynna |
| dative | framcynne | framcynnum |