formicula

Latin

Etymology

    From formīca (“ant”) + -ula (diminutive suffix).

    Pronunciation

    Noun

    formīcula f (genitive formīculae); first declension

    1. (Late Latin) A small ant.

    Declension

    First-declension noun.

    Descendants

    • Italo-Romance:
      • Corsican: furmicula
      • Italian: formicola
      • Sicilian: furmìcula
    • Rhaeto-Romance:
    • Gallo-Italic
      • Emilian: furmigra, formigla, fermigra
      • Ligurian: formîgoa, fromîgoa

    References