fonotecă

Romanian

Etymology

    Borrowed from French phonothèque. By surface analysis, fono- + -tecă.

    Noun

    fonotecă f (plural fonoteci)

    1. sound/record archive/library

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative fonotecă fonoteca fonoteci fonotecile
    genitive-dative fonoteci fonotecii fonoteci fonotecilor
    vocative fonotecă, fonoteco fonotecilor