focuț

Romanian

Etymology

    From foc + -uț.

    Noun

    focuț n (plural focuțe)

    1. diminutive of foc

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative focuț focuțul focuțe focuțele
    genitive-dative focuț focuțului focuțe focuțelor
    vocative focuțule focuțelor