flamand

See also: Flamand and flămând

Azerbaijani

Noun

flamand (definite accusative flamandı, plural flamandlar)

  1. Fleming
  2. (in izafet II compounds) Flemish

Declension

Declension of flamand
singular plural
nominative flamandflamandlar
definite accusative flamandıflamandları
dative flamandaflamandlara
locative flamanddaflamandlarda
ablative flamanddanflamandlardan
definite genitive flamandınflamandların
Possessive forms of flamand
nominative
singular plural
mənim (“my”) flamandım flamandlarım
sənin (“your”) flamandın flamandların
onun (“his/her/its”) flamandı flamandları
bizim (“our”) flamandımız flamandlarımız
sizin (“your”) flamandınız flamandlarınız
onların (“their”) flamandı or flamandları flamandları
accusative
singular plural
mənim (“my”) flamandımı flamandlarımı
sənin (“your”) flamandını flamandlarını
onun (“his/her/its”) flamandını flamandlarını
bizim (“our”) flamandımızı flamandlarımızı
sizin (“your”) flamandınızı flamandlarınızı
onların (“their”) flamandını or flamandlarını flamandlarını
dative
singular plural
mənim (“my”) flamandıma flamandlarıma
sənin (“your”) flamandına flamandlarına
onun (“his/her/its”) flamandına flamandlarına
bizim (“our”) flamandımıza flamandlarımıza
sizin (“your”) flamandınıza flamandlarınıza
onların (“their”) flamandına or flamandlarına flamandlarına
locative
singular plural
mənim (“my”) flamandımda flamandlarımda
sənin (“your”) flamandında flamandlarında
onun (“his/her/its”) flamandında flamandlarında
bizim (“our”) flamandımızda flamandlarımızda
sizin (“your”) flamandınızda flamandlarınızda
onların (“their”) flamandında or flamandlarında flamandlarında
ablative
singular plural
mənim (“my”) flamandımdan flamandlarımdan
sənin (“your”) flamandından flamandlarından
onun (“his/her/its”) flamandından flamandlarından
bizim (“our”) flamandımızdan flamandlarımızdan
sizin (“your”) flamandınızdan flamandlarınızdan
onların (“their”) flamandından or flamandlarından flamandlarından
genitive
singular plural
mənim (“my”) flamandımın flamandlarımın
sənin (“your”) flamandının flamandlarının
onun (“his/her/its”) flamandının flamandlarının
bizim (“our”) flamandımızın flamandlarımızın
sizin (“your”) flamandınızın flamandlarınızın
onların (“their”) flamandının or flamandlarının flamandlarının

Dutch

Etymology

Borrowed from French flamand.

Pronunciation

  • IPA(key): /fla.mɑ̃/

Noun

flamand m (plural flamands)

  1. (Belgium, slang) a Flemish person, doing characteristically Flemish things
    Ugh, die flamand kijkt weer naar een koers op Sporza.
    Ugh, that Flemish guy is again looking at cycling on Sporza.

Usage notes

  • Typically used by people not of Flemish descent. Similar in use to German Alman.

French

Etymology

From Old French flamenc, from Middle Dutch vlaminc.

Pronunciation

  • IPA(key): /fla.mɑ̃/
  • Audio:(file)
  • Audio (France (Vosges)):(file)
  • Audio (France (Lyon)):(file)
  • Homophones: flamands, flamant, flamants

Adjective

flamand (feminine flamande, masculine plural flamands, feminine plural flamandes)

  1. Flemish

Derived terms

Descendants

  • ⇒ Armenian: ֆլամանդացի (flamandacʻi)
  • → Azerbaijani: flamand
  • → Bashkir: фламанд (flamand)
  • ⇒ Bulgarian: флама́ндец (flamándec), флама́ндски (flamándski)
  • → Dutch: flamand
  • ⇒ Georgian: ფლამანდიელი (plamandieli)
  • → Hungarian: flamand
  • → Kazakh: фламанд (flamand)
  • → Kyrgyz: фламанд (flamand)
  • → Polish: Flamand
  • → Romanian: flamand
  • ⇒ Russian: флама́ндец (flamándec), флама́ндский (flamándskij)
  • ⇒ Serbo-Croatian:
  • → Tatar: фламанд (flamand)
  • → Turkish: Flaman
  • ⇒ Ukrainian: флама́ндець (flamándecʹ), флама́ндський (flamándsʹkyj)
  • → Uzbek: flamand

Noun

flamand m (uncountable)

  1. Flemish (dialect)

Further reading

Hungarian

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈflɒmɒnd]
  • Hyphenation: fla‧mand
  • Rhymes: -ɒnd

Adjective

flamand (not comparable)

  1. Flemish

Declension

Inflection (stem in -o-, back harmony)
singular plural
nominative flamand flamandok
accusative flamandot flamandokat
dative flamandnak flamandoknak
instrumental flamanddal flamandokkal
causal-final flamandért flamandokért
translative flamanddá flamandokká
terminative flamandig flamandokig
essive-formal flamandként flamandokként
essive-modal flamandul —
inessive flamandban flamandokban
superessive flamandon flamandokon
adessive flamandnál flamandoknál
illative flamandba flamandokba
sublative flamandra flamandokra
allative flamandhoz flamandokhoz
elative flamandból flamandokból
delative flamandról flamandokról
ablative flamandtól flamandoktól
non-attributive
possessive – singular
flamandé flamandoké
non-attributive
possessive – plural
flamandéi flamandokéi

Noun

flamand (countable and uncountable, plural flamandok)

  1. Fleming (a native or inhabitant of Flanders in Belgium)
  2. Flemish (the Dutch language as it is spoken in Flanders)

Declension

Inflection (stem in -o-, back harmony)
singular plural
nominative flamand flamandok
accusative flamandot flamandokat
dative flamandnak flamandoknak
instrumental flamanddal flamandokkal
causal-final flamandért flamandokért
translative flamanddá flamandokká
terminative flamandig flamandokig
essive-formal flamandként flamandokként
essive-modal — —
inessive flamandban flamandokban
superessive flamandon flamandokon
adessive flamandnál flamandoknál
illative flamandba flamandokba
sublative flamandra flamandokra
allative flamandhoz flamandokhoz
elative flamandból flamandokból
delative flamandról flamandokról
ablative flamandtól flamandoktól
non-attributive
possessive – singular
flamandé flamandoké
non-attributive
possessive – plural
flamandéi flamandokéi
Possessive forms of flamand
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. flamandom flamandjaim
2nd person sing. flamandod flamandjaid
3rd person sing. flamandja flamandjai
1st person plural flamandunk flamandjaink
2nd person plural flamandotok flamandjaitok
3rd person plural flamandjuk flamandjaik

Further reading

  • flamand in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.

Romanian

Etymology

    Borrowed from French flamand.

    Pronunciation

    • IPA(key): /flaˈmand/

    Noun

    flamand m (plural flamanzi, feminine equivalent flamandă)

    1. Fleming

    Adjective

    flamand m or n (feminine singular flamandă, masculine plural flamanzi, feminine/neuter plural flamande)

    1. Flemish

    Declension

    Declension of flamand
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite flamand flamandă flamanzi flamande
    definite flamandul flamanda flamanzii flamandele
    genitive-
    dative
    indefinite flamand flamande flamanzi flamande
    definite flamandului flamandei flamanzilor flamandelor

    Uzbek

    Noun

    flamand

    1. Fleming

    Declension

    Declension of flamand
    singular plural
    nominative flamand flamandlar
    genitive flamandning flamandlarning
    dative flamandga flamandlarga
    definite accusative flamandni flamandlarni
    locative flamandda flamandlarda
    ablative flamanddan flamandlardan
    similative flamanddek flamandlardek
    Possessive forms of flamand
    1st person singular
    singular plural
    nominative flamandim flamandlarim
    genitive flamandimning flamandlarimning
    dative flamandimga flamandlarimga
    definite accusative flamandimni flamandlarimni
    locative flamandimda flamandlarimda
    ablative flamandimdan flamandlarimdan
    similative flamandimdek flamandlarimdek
    2nd person singular
    singular plural
    nominative flamanding flamandlaring
    genitive flamandingning flamandlaringning
    dative flamandingga flamandlaringga
    definite accusative flamandingni flamandlaringni
    locative flamandingda flamandlaringda
    ablative flamandingdan flamandlaringdan
    similative flamandingdek flamandlaringdek
    3rd person singular
    singular plural
    nominative flamandi flamandlari
    genitive flamandining flamandlarining
    dative flamandiga flamandlariga
    definite accusative flamandini flamandlarini
    locative flamandida flamandlarida
    ablative flamandidan flamandlaridan
    similative flamandidek flamandlaridek
    1st person plural
    singular plural
    nominative flamandimiz flamandlarimiz
    genitive flamandimizning flamandlarimizning
    dative flamandimizga flamandlarimizga
    definite accusative flamandimizni flamandlarimizni
    locative flamandimizda flamandlarimizda
    ablative flamandimizdan flamandlarimizdan
    similative flamandimizdek flamandlarimizdek
    2nd person plural
    singular plural
    nominative flamandingiz flamandlaringiz
    genitive flamandingizning flamandlaringizning
    dative flamandingizga flamandlaringizga
    definite accusative flamandingizni flamandlaringizni
    locative flamandingizda flamandlaringizda
    ablative flamandingizdan flamandlaringizdan
    similative flamandingizdek flamandlaringizdek
    3rd person plural
    singular plural
    nominative flamandi flamandlari
    genitive flamandining flamandlarining
    dative flamandiga flamandlariga
    definite accusative flamandini flamandlarini
    locative flamandida flamandlarida
    ablative flamandidan flamandlaridan
    similative flamandidek flamandlaridek