firc

Polish

Etymology

    Borrowed from German Fürst.[1] Compare Silesian fyszt.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfirt͡s/
    • Rhymes: -irt͡s
    • Syllabification: firc

    Noun

    firc m pers

    1. (obsolete) synonym of książę (“prince”)

    Declension

    Declension of firc
    singular plural
    nominative firc fircowie
    genitive firca firców
    dative fircowi fircom
    accusative firca firców
    instrumental fircem fircami
    locative fircu fircach
    vocative fircu fircowie

    Derived terms

    nouns

    References

    1. ^ J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “firc”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 746