firar

See also: fírar

Old Norse

Alternative forms

Etymology

From Proto-Germanic *firhwijaz (“men, people”), from Proto-Germanic *ferhuz (“body, life”). Cognate with Old English fīras, Old Saxon fīrihos, Old High German fīraha, Gothic 𐍆𐌰𐌹𐍂𐍈𐌿𐍃 (fairƕus).

Noun

firar m pl

  1. (poetic) men, people

Declension

Declension of firar (strong ija-stem, plural only)
masculine plural
indefinite definite
nominative firar firarnir
accusative fira firana
dative firum firunum
genitive fira firanna

Further reading

  • Richard Cleasby; Guðbrandur Vigfússon (1874), “firar”, in An Icelandic-English Dictionary, 1st edition, Oxford: Oxford Clarendon Press, page 156
  • Zoëga, Geir T. (1910), “firar”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press, page 137; also available at the Internet Archive

Swedish

Verb

firar

  1. present indicative of fira

Anagrams

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish فرار (firâr), borrowed from Arabic فِرَار (firār).

    Pronunciation

    • IPA(key): /fiˈɾaɾ/, (definite accusative) /fi.ɾaːˈɾɯ/
    • Hyphenation: fi‧rar

    Noun

    firar (definite accusative firarı, plural firarlar)

    1. flight, escape, fleeing

    Declension

    Declension of firar
    singular plural
    nominative firar firarlar
    definite accusative firarı firarları
    dative firara firarlara
    locative firarda firarlarda
    ablative firardan firarlardan
    genitive firarın firarların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular firarım firarlarım
    2nd singular firarın firarların
    3rd singular firarı firarları
    1st plural firarımız firarlarımız
    2nd plural firarınız firarlarınız
    3rd plural firarları firarları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular firarımı firarlarımı
    2nd singular firarını firarlarını
    3rd singular firarını firarlarını
    1st plural firarımızı firarlarımızı
    2nd plural firarınızı firarlarınızı
    3rd plural firarlarını firarlarını
    dative
    singular plural
    1st singular firarıma firarlarıma
    2nd singular firarına firarlarına
    3rd singular firarına firarlarına
    1st plural firarımıza firarlarımıza
    2nd plural firarınıza firarlarınıza
    3rd plural firarlarına firarlarına
    locative
    singular plural
    1st singular firarımda firarlarımda
    2nd singular firarında firarlarında
    3rd singular firarında firarlarında
    1st plural firarımızda firarlarımızda
    2nd plural firarınızda firarlarınızda
    3rd plural firarlarında firarlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular firarımdan firarlarımdan
    2nd singular firarından firarlarından
    3rd singular firarından firarlarından
    1st plural firarımızdan firarlarımızdan
    2nd plural firarınızdan firarlarınızdan
    3rd plural firarlarından firarlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular firarımın firarlarımın
    2nd singular firarının firarlarının
    3rd singular firarının firarlarının
    1st plural firarımızın firarlarımızın
    2nd plural firarınızın firarlarınızın
    3rd plural firarlarının firarlarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular firarım firarlarım
    2nd singular firarsın firarlarsın
    3rd singular firar
    firardır
    firarlar
    firarlardır
    1st plural firarız firarlarız
    2nd plural firarsınız firarlarsınız
    3rd plural firarlar firarlardır

    Derived terms

    Further reading