finkamning

Swedish

Etymology

From finkamma +‎ -ning.

Noun

finkamning c (uncountable)

  1. sweep (thorough search)

Declension

Declension of finkamning
nominative genitive
singular indefinite finkamning finkamnings
definite finkamningen finkamningens
plural indefinite — —
definite — —

Further reading

  • “finkamning”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)