filharmonik

Polish

Etymology

    From filharmonia + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /fil.xarˈmɔ.ɲik/
    • Rhymes: -ɔɲik
    • Syllabification: fil‧har‧mo‧nik

    Noun

    filharmonik m pers

    1. a member of a philharmonic orchestra

    Declension

    Declension of filharmonik
    singular plural
    nominative filharmonik filharmonicy, filharmoniki1
    genitive filharmonika filharmoników
    dative filharmonikowi filharmonikom
    accusative filharmonika filharmoników
    instrumental filharmonikiem filharmonikami
    locative filharmoniku filharmonikach
    vocative filharmoniku filharmonicy

    1Deprecative.

    adjectives
    • filharmoniczny
    • filharmonijny

    Further reading

    • “filharmonik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “filharmonik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)