fikkan

Cimbrian

Etymology

Probably from Middle High German ficken (“to rub, chafe, grate”), of unknown origin. Cognate with German ficken (“to fuck”).

Verb

fikkan (third-person singular present indicative fikket, past participle gafìkket, auxiliary haban)

  1. to poke
  2. to tease
    In nèrrasen puuben gaballet fikkan de diarn.
    The crazy boys like to tease girls.

Conjugation

Conjugation of fikkan
infinitive fikkan
present participle fikkanten
past participle gafìkket
auxiliary haban
indicative subjunctive
present ich fikke bar fikkan i ich fikke bar fikkan
du fikkest iart fikket du fikkest iart fikket
ear fikket ze fikkent ear fikke ze fikkan
preterite
(composed)
ich han gafìkket bar haban gafìkket ii ich fikkate bar fikkatan
du hast gafìkket iart habet gafìkket du fikkatest iart fikkatet
ear hat gafìkket ze habent gafìkket ear fikkate ze fikkatan
imperative — fikkabar
fikk (du) fikket (iart)
fikke (ear) fikkan (ze)

References

  • “fikkan” in Martalar, Umberto Martello; Bellotto, Alfonso (1974), Dizionario della lingua Cimbra dei Sette Communi vicentini, 1st edition, Roana, Italy: Instituto di Cultura Cimbra A. Dal Pozzo