fictiliarius

Latin

Etymology

    From fictilis + -ārius.

    Pronunciation

    Noun

    fictiliārius m (genitive fictiliāriī or fictiliārī); second declension (Medieval Latin)

    1. potter

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative fictiliārius fictiliāriī
    genitive fictiliāriī
    fictiliārī1
    fictiliāriōrum
    dative fictiliāriō fictiliāriīs
    accusative fictiliārium fictiliāriōs
    ablative fictiliāriō fictiliāriīs
    vocative fictiliārie fictiliāriī

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).