feminen

Turkish

Etymology

    Borrowed from French féminin, a learned borrowing from Latin fēminīnus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /fe.mi.næn/

    Adjective

    feminen

    1. feminine
      Synonyms: kadınsı, dişil

    Declension

    Predicative forms of feminen
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) feminenim feminen miyim?
    sen (you are) feminensin feminen misin?
    o (he/she/it is) feminen / feminendir feminen mi?
    biz (we are) femineniz feminen miyiz?
    siz (you are) feminensiniz feminen misiniz?
    onlar (they are) feminen(ler) feminen(ler) mi?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) feminendim feminen miydim?
    sen (you were) feminendin feminen miydin?
    o (he/she/it was) feminendi feminen miydi?
    biz (we were) feminendik feminen miydik?
    siz (you were) feminendiniz feminen miydiniz?
    onlar (they were) feminendiler feminen miydiler?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) feminenmişim feminen miymişim?
    sen (you were) feminenmişsin feminen miymişsin?
    o (he/she/it was) feminenmiş feminen miymiş?
    biz (we were) feminenmişiz feminen miymişiz?
    siz (you were) feminenmişsiniz feminen miymişsiniz?
    onlar (they were) feminenmişler feminen miymişler?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) feminensem feminen miysem?
    sen (if you) feminensen feminen miysen?
    o (if he/she/it) feminense feminen miyse?
    biz (if we) feminensek feminen miysek?
    siz (if you) feminenseniz feminen miyseniz?
    onlar (if they) feminenseler feminen miyseler?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.