fatbiken

Dutch

Etymology

From fatbike +‎ -en.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈfɛtˌbɑi̯.kə(n)/
  • Hyphenation: fat‧bi‧ken

Verb

fatbiken

  1. (intransitive) to ride a fat bike

Conjugation

Conjugation of fatbiken (weak)
infinitive fatbiken
past singular fatbikete
past participle gefatbiket
infinitive fatbiken
gerund fatbiken n
present tense past tense
1st person singular fatbike fatbikete
2nd person sing. (jij) fatbiket, fatbike2 fatbikete
2nd person sing. (u) fatbiket fatbikete
2nd person sing. (gij) fatbiket fatbikete
3rd person singular fatbiket fatbikete
plural fatbiken fatbiketen
subjunctive sing.1 fatbike fatbikete
subjunctive plur.1 fatbiken fatbiketen
imperative sing. fatbike
imperative plur.1 fatbiket
participles fatbikend gefatbiket
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms