famen

Latin

Etymology

    From fārī + -men.

    Pronunciation

    Noun

    fāmen n (genitive fāminis); third declension

    1. (Medieval Latin) a saying

    Declension

    Third-declension noun (neuter, imparisyllabic non-i-stem).

    singular plural
    nominative fāmen fāmina
    genitive fāminis fāminum
    dative fāminī fāminibus
    accusative fāmen fāmina
    ablative fāmine fāminibus
    vocative fāmen fāmina

    Romanian

    • famăn (archaic)

    Etymology

    From fameni, the plural of famăn, from Vulgar Latin (homo) *feminus, from Latin femina. Compare Aromanian feamin, Portuguese fêmeo, Old Occitan feme.

    Noun

    famen m (plural fameni)

    1. (archaic) a castrated man, eunuch
      Synonym: eunuc
    2. (religion or biblical) a eunuch, particularly in reference to voluntary celibacy or spiritual devotion.
      • 1921, Dumitru Cornilescu, “Matei 19:12”, in Biblia (Sfânta Scriptură):
        ...și sunt fameni care singuri s-au făcut fameni pentru Împărăția cerurilor.
        (please add an English translation of this quotation)
    3. (archaic, figurative) a man who has fallen morally
    4. (obsolete) intersex
      Synonym: intersexual

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative famen famenul fameni famenii
    genitive-dative famen famenului fameni famenilor
    vocative famenule famenilor

    Further reading