fajczarz

Polish

Etymology

    From fajczyć + -arz. First attested in 1836.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfaj.t͡ʂaʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ajt͡ʂaʂ
    • Syllabification: faj‧czarz

    Noun

    fajczarz m pers (related adjective fajczarski)

    1. (colloquial) pipesmoker (one who smokes a pipe)

    Declension

    Declension of fajczarz
    singular plural
    nominative fajczarz fajczarze
    genitive fajczarza fajczarzy, fajczarzów1
    dative fajczarzowi fajczarzom
    accusative fajczarza fajczarzy, fajczarzów1
    instrumental fajczarzem fajczarzami
    locative fajczarzu fajczarzach
    vocative fajczarzu fajczarze

    1Rare.

    References

    1. ^ Ziemianin Galicyjski : pismo poświęcone gospodarstwu krajowemu (in Polish), volume 2, 1836, page 110

    Further reading