fajczarz
Polish
Etymology
Etymology tree
From fajczyć + -arz. First attested in 1836.[1]
Pronunciation
- IPA(key): /ˈfaj.t͡ʂaʂ/
Audio: (file) - Rhymes: -ajt͡ʂaʂ
- Syllabification: faj‧czarz
Noun
fajczarz m pers (related adjective fajczarski)
- (colloquial) pipesmoker (one who smokes a pipe)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | fajczarz | fajczarze |
| genitive | fajczarza | fajczarzy, fajczarzów1 |
| dative | fajczarzowi | fajczarzom |
| accusative | fajczarza | fajczarzy, fajczarzów1 |
| instrumental | fajczarzem | fajczarzami |
| locative | fajczarzu | fajczarzach |
| vocative | fajczarzu | fajczarze |
1Rare.
References
Further reading
- “fajczarz”, in Polish dictionaries at PWN[1] (in Polish)
- Aleksander Zdanowicz (1861), “fajczarz”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “fajczarz”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 711
- fajczarz in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
Categories:
- Polish terms suffixed with -arz
- Polish 2-syllable words
- Polish terms with IPA pronunciation
- Polish terms with audio pronunciation
- Rhymes:Polish/ajt͡ʂaʂ
- Rhymes:Polish/ajt͡ʂaʂ/2 syllables
- Polish lemmas
- Polish nouns
- Polish masculine nouns
- Polish personal nouns
- Polish colloquialisms
- Polish soft masculine personal nouns
- pl:People
- pl:Smoking