facilitare

See also: facilitaré

Italian

Etymology

    From facile (“easy”) +‎ -itare.

    Pronunciation

    • IPA(key): /fa.t͡ʃi.liˈta.re/
    • Rhymes: -are
    • Hyphenation: fa‧ci‧li‧tà‧re

    Verb

    facilitàre (first-person singular present facìlito, first-person singular past historic facilitài, past participle facilitàto, auxiliary avére)

    1. (transitive) to facilitate
    2. (transitive) to ease, help

    Conjugation

    Anagrams

    Romanian

    Etymology

      From facilita + -re.

      Noun

      facilitare f (plural facilitări)

      1. facilitation

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative facilitare facilitarea facilitări facilitările
      genitive-dative facilitări facilitării facilitări facilitărilor
      vocative facilitare, facilitareo facilitărilor

      Spanish

      Verb

      facilitare

      1. first/third-person singular future subjunctive of facilitar