exultare

See also: exultaré

Latin

Verb

exultāre

  1. inflection of exultō:
    1. present active infinitive
    2. second-person singular present passive imperative/indicative

Romanian

Etymology

    From exulta + -re.

    Noun

    exultare f (plural exultări)

    1. exultation

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative exultare exultarea exultări exultările
    genitive-dative exultări exultării exultări exultărilor
    vocative exultare, exultareo exultărilor

    Spanish

    Verb

    exultare

    1. first/third-person singular future subjunctive of exultar