executare

Latin

Verb

execūtāre

  1. inflection of execūtō:
    1. present active infinitive
    2. second-person singular present passive imperative/indicative

Romanian

Etymology

    From executa + -re.

    Noun

    executare f (plural executări)

    1. execution

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative executare executarea executări executările
    genitive-dative executări executării executări executărilor
    vocative executare, executareo executărilor

    Spanish

    Verb

    executare

    1. first/third-person singular future subjunctive of executar