exculpatus

Latin

Pronunciation

Participle

exculpātus (feminine exculpāta, neuter exculpātum); first/second-declension participle

  1. perfect passive participle of exculpō

Declension

First/second-declension participle.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative exculpātus exculpāta exculpātum exculpātī exculpātae exculpāta
genitive exculpātī exculpātae exculpātī exculpātōrum exculpātārum exculpātōrum
dative exculpātō exculpātae exculpātō exculpātīs
accusative exculpātum exculpātam exculpātum exculpātōs exculpātās exculpāta
ablative exculpātō exculpātā exculpātō exculpātīs
vocative exculpāte exculpāta exculpātum exculpātī exculpātae exculpāta