exculpatus
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ɛk.skʊɫˈpaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ek.skulˈpaː.tus]
Participle
exculpātus (feminine exculpāta, neuter exculpātum); first/second-declension participle
- perfect passive participle of exculpō
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | exculpātus | exculpāta | exculpātum | exculpātī | exculpātae | exculpāta | |
| genitive | exculpātī | exculpātae | exculpātī | exculpātōrum | exculpātārum | exculpātōrum | |
| dative | exculpātō | exculpātae | exculpātō | exculpātīs | |||
| accusative | exculpātum | exculpātam | exculpātum | exculpātōs | exculpātās | exculpāta | |
| ablative | exculpātō | exculpātā | exculpātō | exculpātīs | |||
| vocative | exculpāte | exculpāta | exculpātum | exculpātī | exculpātae | exculpāta | |