evrim

See also: Evrim

Turkish

Etymology

    From evir- (“to convert, to invert”) + -im (“deverbal nominal”). Coined by Turkish Language Association in 1935. Replaced Ottoman Turkish تكامل (tekâmül) during the language reform.

    Pronunciation

    • IPA(key): /evˈɾim/
    • Hyphenation: ev‧rim

    Noun

    evrim (definite accusative evrimi, plural evrimler)

    1. evolution

    Declension

    Declension of evrim
    singular plural
    nominative evrim evrimler
    definite accusative evrimi evrimleri
    dative evrime evrimlere
    locative evrimde evrimlerde
    ablative evrimden evrimlerden
    genitive evrimin evrimlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular evrimim evrimlerim
    2nd singular evrimin evrimlerin
    3rd singular evrimi evrimleri
    1st plural evrimimiz evrimlerimiz
    2nd plural evriminiz evrimleriniz
    3rd plural evrimleri evrimleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular evrimimi evrimlerimi
    2nd singular evrimini evrimlerini
    3rd singular evrimini evrimlerini
    1st plural evrimimizi evrimlerimizi
    2nd plural evriminizi evrimlerinizi
    3rd plural evrimlerini evrimlerini
    dative
    singular plural
    1st singular evrimime evrimlerime
    2nd singular evrimine evrimlerine
    3rd singular evrimine evrimlerine
    1st plural evrimimize evrimlerimize
    2nd plural evriminize evrimlerinize
    3rd plural evrimlerine evrimlerine
    locative
    singular plural
    1st singular evrimimde evrimlerimde
    2nd singular evriminde evrimlerinde
    3rd singular evriminde evrimlerinde
    1st plural evrimimizde evrimlerimizde
    2nd plural evriminizde evrimlerinizde
    3rd plural evrimlerinde evrimlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular evrimimden evrimlerimden
    2nd singular evriminden evrimlerinden
    3rd singular evriminden evrimlerinden
    1st plural evrimimizden evrimlerimizden
    2nd plural evriminizden evrimlerinizden
    3rd plural evrimlerinden evrimlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular evrimimin evrimlerimin
    2nd singular evriminin evrimlerinin
    3rd singular evriminin evrimlerinin
    1st plural evrimimizin evrimlerimizin
    2nd plural evriminizin evrimlerinizin
    3rd plural evrimlerinin evrimlerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular evrimim evrimlerim
    2nd singular evrimsin evrimlersin
    3rd singular evrim
    evrimdir
    evrimler
    evrimlerdir
    1st plural evrimiz evrimleriz
    2nd plural evrimsiniz evrimlersiniz
    3rd plural evrimler evrimlerdir

    Derived terms

    • evrimci
    • evrimleşmek
    • evrimsel

    Further reading