estella
Catalan
Etymology 1
Inherited from Late Latin astella, from astla, from Latin assula. Compare Spanish astilla.
Pronunciation
- IPA(key): (Northern) [əsˈte̞.ʎə]
- IPA(key): (Balearic, Central) [əsˈte.ʎə]
- IPA(key): (Valencia, Northwestern) [esˈte.ʎa]
Noun
estella f (plural estelles)
Derived terms
Further reading
- “estella”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “estella”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “estella” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “estella”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
Etymology 2
Verb
estella
- inflection of estellar:
- third-person singular present indicative
- second-person singular imperative