eskorta

Polish

Etymology

    Borrowed from French escorte, borrowed from Italian scorta.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɛsˈkɔr.ta/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔrta
    • Syllabification: es‧kor‧ta

    Noun

    eskorta f

    1. escort (group of people or vehicles, generally armed, who provide safety)
    2. escort (accompanying person)

    Declension

    Declension of eskorta
    singular plural
    nominative eskorta eskorty
    genitive eskorty eskort
    dative eskorcie eskortom
    accusative eskortę eskorty
    instrumental eskortą eskortami
    locative eskorcie eskortach
    vocative eskorto eskorty

    Derived terms

    adjective
    • eskortowy
    nouns

    Further reading

    • “eskorta”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “eskorta”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)