eskadron

Danish

Etymology

Borrowed from French escadron.

Noun

eskadron c (singular definite eskadronen, plural indefinite eskadroner)

  1. (military) squadron (unit within the armored troops of typically 10-12 tanks)
    Synonym: underafdeling
  2. (military, historical) squadron (unit within the cavalry of typically 100-150 men)

Declension

Declension of eskadron
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative eskadron eskadronen eskadroner eskadronerne
genitive eskadrons eskadronens eskadroners eskadronernes

Derived terms

  • eskadronchef

Further reading

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /esˈkadron/
  • Rhymes: -adron
  • Syllabification: es‧ka‧dron

Noun

eskadron

  1. accusative singular of eskadro

Polish

Etymology

    Borrowed from French escadron. Doublet of skwadron and szwadron.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɛsˈka.drɔn/
    • Rhymes: -adrɔn
    • Syllabification: es‧ka‧dron

    Noun

    eskadron m inan

    1. (historical, obsolete) squadron (body of cavalry)
      Synonym: szwadron

    Declension

    Declension of eskadron
    singular plural
    nominative eskadron eskadrony
    genitive eskadronu eskadronów
    dative eskadronowi eskadronom
    accusative eskadron eskadrony
    instrumental eskadronem eskadronami
    locative eskadronie eskadronach
    vocative eskadronie eskadrony
    adjectives
    • eskadrowy
    • szwadronowy
    nouns
    • eskadra
    • szwadronista

    Further reading

    • “eskadron”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
    • eskadron in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego