erupcja

Polish

Etymology

Borrowed from French éruption, from Middle French éruption, from Latin ēruptiō.

Pronunciation

  • IPA(key): /ɛˈrup.t͡sja/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -upt͡sja
  • Syllabification: e‧rup‧cja

Noun

erupcja f

  1. (volcanology) eruption (violent ejection, such as that of lava from a volcano)
    Synonym: wybuch
  2. eruption (sudden release of pressure or tension)

Declension

Declension of erupcja
singular plural
nominative erupcja erupcje
genitive erupcji erupcji, erupcyj1
dative erupcji erupcjom
accusative erupcję erupcje
instrumental erupcją erupcjami
locative erupcji erupcjach
vocative erupcjo erupcje

1Archaic.

Derived terms

adjective
  • erupcyjny

Further reading

  • “erupcja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “erupcja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)