Turkish
Pronunciation
- (etymology 1 & 2): IPA(key): /eˈɾim/
- (etymology 3 & 4): IPA(key): /ˈe.ɾim/
- Hyphenation: e‧rim
Etymology 1
By surface analysis, er- (“to reach”) + -im (“deverbal nominal”).
Noun
erim (definite accusative erimi, plural erimlar)
- reach, range
- Synonym: menzil
- good news
- Synonyms: müjde, muştu
Declension
Declension of erim
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
erim
|
erimler
|
| definite accusative
|
erimi
|
erimleri
|
| dative
|
erime
|
erimlere
|
| locative
|
erimde
|
erimlerde
|
| ablative
|
erimden
|
erimlerden
|
| genitive
|
erimin
|
erimlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
erimim
|
erimlerim
|
| 2nd singular
|
erimin
|
erimlerin
|
| 3rd singular
|
erimi
|
erimleri
|
| 1st plural
|
erimimiz
|
erimlerimiz
|
| 2nd plural
|
eriminiz
|
erimleriniz
|
| 3rd plural
|
erimleri
|
erimleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
erimimi
|
erimlerimi
|
| 2nd singular
|
erimini
|
erimlerini
|
| 3rd singular
|
erimini
|
erimlerini
|
| 1st plural
|
erimimizi
|
erimlerimizi
|
| 2nd plural
|
eriminizi
|
erimlerinizi
|
| 3rd plural
|
erimlerini
|
erimlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
erimime
|
erimlerime
|
| 2nd singular
|
erimine
|
erimlerine
|
| 3rd singular
|
erimine
|
erimlerine
|
| 1st plural
|
erimimize
|
erimlerimize
|
| 2nd plural
|
eriminize
|
erimlerinize
|
| 3rd plural
|
erimlerine
|
erimlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
erimimde
|
erimlerimde
|
| 2nd singular
|
eriminde
|
erimlerinde
|
| 3rd singular
|
eriminde
|
erimlerinde
|
| 1st plural
|
erimimizde
|
erimlerimizde
|
| 2nd plural
|
eriminizde
|
erimlerinizde
|
| 3rd plural
|
erimlerinde
|
erimlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
erimimden
|
erimlerimden
|
| 2nd singular
|
eriminden
|
erimlerinden
|
| 3rd singular
|
eriminden
|
erimlerinden
|
| 1st plural
|
erimimizden
|
erimlerimizden
|
| 2nd plural
|
eriminizden
|
erimlerinizden
|
| 3rd plural
|
erimlerinden
|
erimlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
erimimin
|
erimlerimin
|
| 2nd singular
|
eriminin
|
erimlerinin
|
| 3rd singular
|
eriminin
|
erimlerinin
|
| 1st plural
|
erimimizin
|
erimlerimizin
|
| 2nd plural
|
eriminizin
|
erimlerinizin
|
| 3rd plural
|
erimlerinin
|
erimlerinin
|
|
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Noun
erim
- first-person singular possessive of er
Etymology 3
See the etymology of the corresponding lemma form.
Noun
erim
- first-person singular predicative of er
Etymology 4
See the etymology of the corresponding lemma form.
Adjective
erim
- first-person singular predicative of er
Further reading
- “erim”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
Hidden categories:
- Pages with entries
- Pages with 1 entry