eră
See also: Appendix:Variations of "era"
Romanian
Etymology
Borrowed from French ère, Late Latin aera.
Noun
eră f (plural ere)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | eră | era | ere | erele |
| genitive-dative | ere | erei | ere | erelor |
| vocative | eră, ero | erelor | ||